Bourne Shell, znany również jako sh, jest jednym z najstarszych i najbardziej podstawowych interpreterów poleceń używanych w systemach Unix. Został stworzony przez Stephena Bourne'a w latach 70. XX wieku i stał się standardem dla powłok w systemie Unix.
Bourne Shell został wprowadzony w 1979 roku jako część systemu Unix Version 7. Był pierwszym szeroko stosowanym interpreterem poleceń, który wprowadził wiele nowatorskich funkcji i stał się fundamentem dla późniejszych powłok, takich jak Bash (Bourne Again Shell).
Bourne Shell oferuje podstawowe funkcje, które umożliwiają interakcję z systemem operacyjnym i automatyzację zadań:
ls, cd, echo, cat.for, while) oraz instrukcje warunkowe (if, case), co pozwala na tworzenie bardziej złożonych skryptów.Oto kilka podstawowych poleceń, które można wykonać w terminalu:
ls - Wyświetla listę plików i katalogów w bieżącym katalogu.cd - Zmienia bieżący katalog.pwd - Wyświetla ścieżkę bieżącego katalogu.cp - Kopiuje pliki lub katalogi.mv - Przenosi lub zmienia nazwę plików lub katalogów.rm - Usuwa pliki lub katalogi.echo - Wyświetla podany tekst.
#!/bin/sh # Ten skrypt wyświetla komunikat powitalny echo "Witaj, świecie!"
Zapisz kod w pliku, np. skrypt.sh
Nadaj plikowi uprawnienia do wykonywania:
chmod +x skrypt.sh
./skrypt.sh
Bourne Shell jest bardziej podstawowy w porównaniu do nowocześniejszych powłok, takich jak Bash. Oto kilka kluczowych różnic:
Bourne Shell (sh) jest klasycznym i podstawowym interpreterem poleceń, który odegrał kluczową rolę w rozwoju systemów Unix. Mimo że nowoczesne powłoki, takie jak Bash, oferują szerszy zakres funkcji, sh pozostaje ważnym narzędziem ze względu na swoją prostotę i kompatybilność.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o Bourne Shell, zapoznaj się z dokumentacją dostępną w systemie (man dla komendy sh).
| Kategoria Programowanie | Terminal | Software | Hardware |